Op maandag 14 januari vergaderde de Kerkenraad in de Welkomkerk. Hier volgt een verslag:

Opening.
Voorzitter Nico Hanemaayer heet allen welkom. Hij leest Handelingen 8 vers 35-39 voor uit de oude vertaling. Dat Schriftgedeelte verhaalt van “De kamerling uit Morenland” (in de nieuwe Bijbelvertaling van 2004 wat politiek correcter geformuleerd als ”Filippus en de Ethiopiër”).
Onze voorzitter memoreert dat de omstandigheden waarin onze Gemeente van de Welkomkerk verkeert nog steeds bijzonder moeilijk zijn en dat wij niet weten wat de toekomst brengen zal. Desalniettemin, zo vervolgt hij, zijn wij vastbesloten moedig door te gaan en een voorbeeld te nemen aan de kamerling want die, nadat hij gedoopt was, “ging zijn weg met blijdschap”. Na deze door de Kerkenraad zeer gewaardeerde woorden gaat Nico voor in gebed.

Groothuisbezoeken 2019.
De organiserende dames (Anneke Cok, Mieke Koster, Nelleke Langendoen, Jetty Scherpenisse en Lia Verduijn) delen mee dat de voorbereidingen voor het groothuisbezoek afgerond zijn. Er komt een inlegvel in de komende Binding waarop men de keuze voor één van de aangeboden middagen of avonden kenbaar kan maken. Bovendien komt er een berichtje over dit onderwerp in diezelfde Binding.
De jongeren nodigen hun eigen doelgroep uit (via Binding).

Aftredende ambtsdragers 2019.
Er zijn in september van dit jaar 3 ouderlingen en 3 diakenen aftredend. Vorige maand dachten wij nog met enige zorg dat er een moeizame invulling van die vacatures in het verschiet zou kunnen liggen. Nu gloort er echter helder licht aan de horizon: het Dagelijks Bestuur deelt mee dat Ebco Vriend zich beschikbaar heeft gesteld als voorzitter van de Kerkenraad en dat Jan Zuilhof zich beschikbaar heeft gesteld als ouderling-voorzitter van het College van Kerkrentmeesters. Het aanbod van deze ervaren kerkbestuurders wordt door de verraste Kerkenraad met graagte aanvaard!
Er blijven per september aanstaande dus nog vacatures over voor 1 pastoraal ouderling en 3 diakenen.

Beleidsplan.
Telkenjare wordt omstreeks januari het Beleidsplan van de Welkomkerk geëvalueerd en zo nodig aangepast. Dat is ook deze maand weer gebeurd. De secretaris heeft het aangepaste Beleidsplan met de vergaderstukken meegestuurd. De Kerkenraad bespreekt de aanpassingen kort en keurt het plan vervolgens goed. Het plan zal integraal op de website van de kerk geplaatst worden.

Gemeenteleven/pastoraat.
Ds. Flim is met haar pastorale werkzaamheden in onze Gemeente begonnen, en de Kerkenraad is daar blij mee.

Kerstzangdienst.
De Kerkenraad heeft veel positieve reacties ontvangen over de kerstzangdienst. De voorzitster van de Evangelisatiecommissie, Philomène van Marion, leidde de dienst uitstekend, en in Barend van Zijll is een ware predikant verloren gegaan! Hulde aan alle medewerkers!

Diaconie.
In de aanloop naar kerst zijn er kerstattenties rondgebracht aan onze 80+ers, een gebaar dat zeer gewaardeerd werd.

Kerkrentmeesters.
Onze immer actieve kerkrentmeesters zijn bezig met de actie Kerkbalans 2019. Het thema is dit jaar ‘Geef voor je kerk’.

Leerhuis.
Ds. Wilschut, al lang met emeritaat, heeft deze winter in de Welkomkerk drie avonden over het boek Job verzorgd. Er waren 18 deelnemers. De Kerkenraad is blij met de voortdurende inzet van ds. Wilschut voor onze kerk op verschillende terreinen!

Sluiting.
Harry Sloots sluit daarop de vergadering met het voorlezen van het gedicht “Op vleugels van vertrouwen” uit het gelijknamige boekje van Adri Visser.

Wim Verduijn, notulist

 

Enkele maanden terug heb ik u al eens verteld, dat ik van m’n 5e tot m’n 11e levensjaar in Emmeloord (in de Noord Oost Polder) heb gewoond en daar van alles heb meegemaakt, wat je in feite in zo’n klein, nieuw dorp niet zou verwachten. Overigens moet je er zelf natuurlijk wel oog voor hebben.
Hoe dan ook, een mijn inziens spraakmakend voorval uit die periode wil ik nog met u delen. Toen ik 7 was bracht mijn vader een Duitse herder naar huis die hij gekregen had van een oude bewaker van nieuwbouw. Die herder had een pikzwarte vacht en die oude waker had die hond dan ook Zwartlap genoemd. Mijn moeder vond dat geen nette naam en zo werd de hond in het vervolg door ons Zwartjas genoemd en heeft hij bij ons de uitzonderlijk hoge leeftijd van 15 jaar weten te bereiken.
De hond volgde mijn moeder de ganse dag door het huis en zo gebeurde het eens dat, toen ik om kwart over 12 uit school naar huis liep, mijn moeder in een van de slaapkamers op de eerste verdieping bezig was. Zwartjas was bij haar en stond op z’n achterpoten voor het open raam, met z’n voorpoten over de vensterbank. Ik zag naderbij komend de hond uit het raam hangen en riep zijn naam. Pardoes sprong Zwartjas daarop over de vensterbank het raam uit, zeilde naar beneden en landde op het grasveld zonder enige kwetsuur of ander zichtbaar letsel. Wonderbaarlijk!
Een meer of minder identiek voorval vond een jaar of 2 later plaats. De Gereformeerden in Emmeloord hadden een knoert van een kerk gebouwd (de Nieuw Jeruzalem kerk) en mijn vader was lid van de bouwcommissie. Kort voor de in gebruik name van de kerk, wandelde ons hele gezin, dus ook met hond, naar de nieuwe kerk om het geluid/de akoestiek te controleren. Mijn vader had een sleutel, we gingen de kerk in en mijn vader ging op de preekstoel staan. De rest van het gezin verspreidde zich door de kerk waarbij mijn oudste zus op de galerij achterin de kerk ging staan. Toen zij de trap daarnaar toe op holde rende de hond met haar mee.
Toen iedereen zo was gepositioneerd, sprak mijn vader enkele zinnen op verschillende toonhoogte, zowel normaal als met stemverheffing en de rest van het gezin moest laten weten of het te horen was. Ook de hond hoorde natuurlijk m’n vader/de echte baas van de hond, maar staande op de galerij, zag Zwartjas hem niet. De hond wilde daarom naar m’n vader toe en nam daartoe de kortste weg, hij sprong pardoes over de galerij afscheiding naar beneden, waar de houten banken en leuningen klaar stonden en waarop de hond zo maar vreselijk had kunnen vallen. De hele familie verstijfde van schrik, mijn moeder slaakte een ijselijk gil, m’n vader donderde iets onbetamelijks vanaf de preekstoel maar wonder boven wonder viel de hond precies tussen 2 banken in. In de doodse stilte die toen volgde was alleen het geklik van de nagels van de hond op de houten vloer te horen, toen hij rustig tussen de banken uit naar het voetpad liep. Zoiets vergeet je nooit meer en ik zie die hond nog door de lucht zweven.

Wat een verhaal niet? Maar waarom verveel ik u met (alweer) een gebeurtenis uit m’n jeugd? Dat is snel en gemakkelijk uitgelegd. Natuurlijk zijn wij geen hond en hebben wij ook geen baas, maar wat van dit verhaal blijft hangen is de onvoorwaardelijke trouw en aanhankelijkheid van de hond jegens mijn vader. Zodra hij de stem van m’n vader hoorde, was er maar een ding: naar m’n vader toe.
Hij wist zich geroepen en reageerde (altijd) direct. En daar kunnen wij nog wel wat van leren. Ook wij worden geregeld geroepen tot de een of andere dienst in onze gemeente, door of voor onze naaste of voor/door iemand, verder weg en daar reageren we niet altijd even positief op. Zeker waar we in de loop van dit jaar weer nieuwe ambtsdragers nodig zullen hebben, hoop ik vurig dat degene die daartoe gevraagd wordt zich geroepen weet, niet alleen door je medelid van onze gemeente maar vooral ook door Hem, waarvan we in Psalm 100 in het eerste vers kunnen lezen:

Juicht den Here, gij ganse aarde,
dient den Here met vreugde
komt voor zijn aangezicht met gejubel.

Want die Psalm eindigt in het 5e vers met:

want de Here is goed
zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid
en zijn trouw tot in verre geslachten.

Weet U geroepen!!

Nico Hanemaayer

Op maandag 3 december vergaderde de Kerkenraad in de Welkomkerk. Hier volgt een verslag:

Welkom en opening.
Voorzitter Nico Hanemaayer heet allen welkom. Hij memoreert dat de omstandigheden waarin onze Gemeente van de Welkomkerk verkeert nog steeds moeilijk zijn. Desalniettemin laten wij ons bemoedigen door de woorden van psalm 138 vers 7 en 8, zegt hij. Zoekt u ze maar eens op!

Ondertekening.
Nelleke Langendoen ondertekent het betreffende formulier voor nieuwe ambtsdragers, en wel in het boekje dat al sinds 1941 voor dat doel in onze kerk bewaard wordt.

Ds. Hessels.
Zoals al eerder aan u gemeld gaat ds. Hessels, emerituspredikant te Hellevoetsluis, verhuizen. Hij zal daarom per 31 december zijn taak als ‘tijdelijk pastoraal predikant voor een beperkt aantal leden van onze Welkomkerk’ neerleggen. De Kerkenraad is blij met het werk dat ds. Hessels de laatste tijd voor ons verricht heeft.

Ds. Flim.
De Kerkenraad heeft ds. Flim uit Nieuwenhoorn bereid gevonden de taak van ds. Hessels over te nemen. Ds. Flim werkt voor de kerk in Hellevoetsluis en voor de Catharijnekerk in Brielle. De Kerkenraad is blij met de toezegging van ds. Flim en kijkt er naar uit met haar samen te werken.

Ds. Van der Kooij
wil in Rockanje vieren dat het op 9 februari 2019 50 jaar geleden is dat hij als predikant werd bevestigd (in Haamstede). Dat vieren zal hij doen op zondag 10 februari in de eredienst in onze Welkomkerk waarin hij zelf voorgaat. Ds. Van der Kooij zou uiteraard ds. Van der Kooij niet zijn als hij voor die dienst niet al veel geregeld had: zijn vriend Jimco Zijlstra zal het orgel bespelen, er komen familieleden/gasten en vertegenwoordigers van andere kerken waar hij gestaan heeft, na het koffiedrinken, komt een door hem uitgezochte muziekgroep op zijn kosten voor ons spelen. Hulde!

Groothuisbezoek.
De pastorale ouderlingen en Anneke Cok hebben het groothuisbezoek van maart aanstaande al in de steigers gezet. U hoort spoedig van hen!

Begroting Diaconie 2019.
Deze begroting wordt kort besproken door de Kerkenraad en daarna goedgekeurd.

Jongvolwassenen.
Nelleke Langendoen deelt mee dat de jongvolwassenengroep plannen heeft om op 10 februari met kinderen uit de eigen groep een zogenaamde “Aan tafel bij ..”-maaltijd te houden. De Kerkenraad hoort dat met genoegen aan. Ook is er besloten het groothuisbezoek, net als vorig jaar, binnen de eigen groep te organiseren.

Voordrachten.
Judith Hoogenboom heeft op 10 oktober in de Welkomkerk een interessante voordracht gehouden over het F.D, Roosevelthuis van de PKN in Doorn. En Barend van Zijll hield op 24 oktober een welluidende presentatie over muziek. Beide presentatoren werden beluisterd door enkele tientallen belangstellenden. Hulde aan alle twee, zegt de Kerkenraad!

Gezamenlijke maaltijd.
Het overheerlijke captains dinner, dat op vrijdag 23 november in het kerkgebouw opgediend werd, heeft € 500 opgebracht ten bate van ons kerkenwerk. Hulde aan alle culinaire medewerksters!

Laatste zondag kerkelijk jaar.
Voortaan zal er elk jaar in de dienst waarin de overledenen herdacht worden voor alle gemeenteleden de mogelijkheid zijn een lichtje aan te steken. Er is namelijk gebleken dat hieraan behoefte bestaat in de Gemeente.

Sluiting.
Ton van Driel sluit daarop de vergadering met het voorlezen van het gebed “Waar twee of drie” van Alfred Bronswijk. Dat ‘gebed in gedichtvorm’ kunt u vinden in “Woorden van geloof, hoop en liefde”, een uitgave van de PKN.

Wim Verduijn, notulist

‘Draagstokken’
Als u dit bericht doorleest is er naar mijn overtuiging en met mij vele anderen, veel ten goede veranderd sinds de laatste editie.
Toen die vorige editie werd klaargemaakt leek het alsof vele zaken in onze gemeente misliepen of verkeerd dreigden af te lopen door wat voor oorzaken dan ook. In een relatief korte periode heeft zich echter een kentering voorgedaan met een absoluut positieve uitwerking. Deze positieve ontwikkelingen zijn, in willekeurige volgorde, de volgende:

  • Diverse leden hebben de noodkreet over de startzondag opgepakt en alsnog een prima startzondag georganiseerd. Die zondag moet nu nog komen, maar als u dit leest is alles alweer voorbij. Het zal best een puike dag worden.
  • Zoals u heeft kunnen lezen in de vorige Binding is er een keur aan heel diverse winteractiviteiten georganiseerd.
  • De samenwerking met de broeders en zusters van de Dorpskerk begint steeds meer gestalte te krijgen door
  • een toenemend aantal gemeenschappelijke diensten en het denken en praten over verdere gemeenschappelijke activiteiten.
  • Alle vacatures in de kerkenraad zijn opgevuld!
  • Vooralsnog zijn er ook genoeg vrijwilligers voor andere activiteiten en werkzaamheden.

Geweldig toch dat het zo loopt en dat dit door de inzet en het enthousiasme van velen mogelijk is.

Is er dan helemaal geen reden voor zorg? Nou toch wel. In algemene zin is de vergrijzing in onze gemeente een punt van behoorlijke zorg, waarbij de toekomst zelfs al over een jaar of 10 of minder best ongewis lijkt.
Meer specifiek is de akelig lange duur van de ziekte van onze predikant niet alleen voor hem en zijn naasten maar ook voor ons als gemeente een grote zorg.

Bij het woord ‘zorg’ komen automatisch de bekende woorden van Petrus naar voren die in zijn eerste brief in hoofdstuk 5 zegt: ‘Werpt al uw bekommernis (dus zorg) op Hem (dus de Here), want Hij zorgt voor u’. Deze woorden komen eigenlijk uit Psalm 55 vers 23a en in de vertaling van de psalmen door de dichter Ida Gerhardt (met Marie van der Zeyde) wordt dit versdeel als volgt weergegeven:

Werp wat u bezwaart op de Heer, hijzelf zal zorg voor u dragen.

Ja, ja zult u zeggen, dat is gemakkelijk te lezen, maar in werkelijkheid valt dat vaak behoorlijk tegen. Een mooi antwoord op zulke heel legitieme twijfel vind ik altijd in het boek Exodus en wel in hoofdstuk 25 waarin God aan Mozes heel gedetailleerd voorschrijft hoe het volk Israël een ark (van het verbond tussen hem en het volk) moet bouwen. In vers 8 zegt God: ‘en zij zullen mij een heiligdom maken, en Ik zal in hun midden wonen’.
Dan volgen enkele verzen met technische details, onder andere over draagringen aan beide zijden van de ark door welke ringen draagstokken gestoken moeten worden om de ark te (kunnen) dragen. In vers 15 wordt dan vervolgens gezegd:
‘De draagstokken zullen in de ringen van de ark blijven, zij zullen er niet uit verwijderd worden’.
Dat is denk ik waar het om draait. God wil in ons midden wonen, bij ons zijn, met ons zijn, maar…….de draagstokken moeten in de ringen blijven (en dus ook gebruikt worden). Als wij de stokken op de schouders nemen waar en wanneer wij ook gaan, dan zal Hij in ons midden zijn. Een wederkerig proces: God blijft in ons
midden/wil in ons midden blijven, maar dan moeten wij zelf wel de draagstokken op de schouders nemen!

Als dat geen mooie, troostvolle belofte is!

Nico Hanemaayer

Het najaar en in het bijzonder advent is een goede tijd voor bezinning. Het wordt donkerder, we steken kaarsen aan. Een tijd van mijmeren en met andere mensen van gedachten wisselen. Over de waardevolle dingen in het leven en over hoe die met elkaar kunnen worden vormgegeven. Samen spreken over zoiets als een leidraad en of zoiets kan helpen in het dagelijks leven.
Evenals over de zeven hoofdzonden willen we ons laten inspireren door zeven films over de zeven deugden.

deugden 

Een hele uitdaging vormen deze deugden als je ze als inspiratiebron voor je (samen)leven laat gelden! Ware levenskunst. En...misschien ook wel de sleutel tot een gelukkig bestaan! Moet je niet een beetje ‘dwaas’ zijn om deugdzaam te leven?
De hoofdpersonen in deze films laten zien wat dat voor hen inhoudt, zonder dat zij dat hardop uitspreken.
Data: 14 en 21 en 28 november, 5 en 12 en 19 december
Aanvang: 19.30 uur
Locatie: Welkomkerk
Hanny Langebeeke
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Zoeken