Het is dinsdag, 5 maart 2019 en normaliter zou ik het niet weten, maar omdat mijn 2e zoon tijdelijk werkt in Maastricht en daar nu dus meedoet aan het vieren van het carnaval, ben ik opeens bepaald bij dat jaarlijks terugkerende festijn en de aanleiding daartoe.

De oorsprong van het jaarlijkse carnaval ligt in heidense lentefeesten die al duizenden jaren geleden in de toen bekende landen werden gevierd. Omdat die feesten niet echt de goedkeuring van de toenmalige kerk hadden maar wegens hun populariteit ook niet verboden konden worden, werd al in 1091 op een concilie besloten, dat zo’n feest een eigen plek in de christelijke liturgie zou krijgen. Wel was het in die tijd in de christelijke kerk allang de gewoonte (dit in navolging van de datum waarop het joodse Pesach feest werd gevierd) dat Pasen gevierd werd op de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente. Tevens was het al de gewoonte om het Paasfeest/de Paascyclus te laten voorafgaan met een vastenperiode, in principe 46 dagen lang, maar omdat de zondagen niet meetelden 40 dagen lang. Op dat concilie in 1091 werd toen dan ook besloten dat voorafgaand aan die 40 dagen durende vastenperiode, die begon op Aswoensdag, op de zondag, maandag en dinsdag het carnaval mocht worden gevierd, in die tijd vooral een eetfestijn, terwijl nu de drank wellicht een grotere rol speelt. Zo kwam ik van carnaval op het getal 40. Een getal wat in ons dagelijks leven best een rol speelt: Denk maar: het leven begint bij veertig en meer van dat soort uitspraken, maar 40 speelt vooral een voorname rol in de Bijbel en we komen daar dit getal heel veel tegen:
• 40 dagen regen nadat Noach zijn ark had gebouwd
• 40 dagen verblijft Mozes op de berg Sinaï waar hij de 10 geboden krijgt
• 40 jaar zwerft het volk Israël door de woestijn
• 40 dagen daagt Goliath Israël uit voordat, door David, daar een eind aan komt
• 40 dagen krijgen de bewoners van Ninevé van Jona voordat volgens hem de stad verwoest zal worden
• 40 dagen vast Jezus in de woestijn voordat hij in de openbaarheid treedt

en voor zover ik weet, is deze laatste vastenperiode de basis van de christelijke veertigdagen (vasten)tijd aan Pasen voorafgaand.
De overeenkomst van al die 40en in de Bijbel is dat het steeds om periodes gaat waarin de mens tot inkeer komt of zich daartoe voorbereidt. In die 40 dagen of jaren-periodes gebeurt wat bijzonders en wordt er ruimte gemaakt voor iets nieuws.

De lopende periode van 40 dagen bereid ons voor op het
Paasgebeuren. Het lijden en sterven van Jezus maar ook en vooral zijn opstanding. In de Bijbel vinden we prachtige verhalen over de opgestane Heer en zijn ontmoetingen met mensen als u en ik.

Een van mijn favoriete opstandingsverhalen, naast die over de verschijning aan het meer van Tiberias uit het Evangelie van Johannes, is het verhaal van de Emmaüsgangers, u weet wel Kleopas en zijn metgezel lopen vanuit Jeruzalem terug naar Emmaus, terneergeslagen door de kruisiging van Jezus. Op die tocht worden zij plotseling vergezeld door iemand die hen, al verder lopende, uitlegt wat er gebeurd is en hoe die gebeurtenissen vanuit de Schriften te verklaren waren. Zij nodigen de vreemdeling uit mee te eten, de vreemdeling neemt de uitnodiging aan, gaat mee aanliggen, breekt het brood, spreekt de zegen uit, breekt het en reikt het hen aan, waarop ‘bij hen de ogen werden geopend en zij Hem herkenden, en hij verdween uit hun midden. En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, terwijl Hij onderweg tot ons sprak en ons de Schriften opende?’

 

De Vlaamse schrijver Felix Timmermans (1886 – 1947), meest bekend van zijn ‘Pallieter’ is op latere leeftijd weer gaan dichten en heeft over de Emmaüsgangers het prachtige navolgende gedicht gemaakt:

‘Heer blijf bij ons, de zon gaat onder’
Wij boden dan het avondbrood
de vreemde man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, ’t zegenend, de ogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemels licht,
waarin Hij plotseling verdween…
Dit was het wonder.
Wij stonden weer alleen,
doch vouwden blij onz’handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en ’t licht in ons is blijven branden.
Blijf zo in ons, o Heer, de zon gaat onder!

Wij wensen u een gezegend Pasen!
Nico Hanemaayer

Op maandag 14 januari vergaderde de Kerkenraad in de Welkomkerk. Hier volgt een verslag:

Opening.
Voorzitter Nico Hanemaayer heet allen welkom. Hij leest Handelingen 8 vers 35-39 voor uit de oude vertaling. Dat Schriftgedeelte verhaalt van “De kamerling uit Morenland” (in de nieuwe Bijbelvertaling van 2004 wat politiek correcter geformuleerd als ”Filippus en de Ethiopiër”).
Onze voorzitter memoreert dat de omstandigheden waarin onze Gemeente van de Welkomkerk verkeert nog steeds bijzonder moeilijk zijn en dat wij niet weten wat de toekomst brengen zal. Desalniettemin, zo vervolgt hij, zijn wij vastbesloten moedig door te gaan en een voorbeeld te nemen aan de kamerling want die, nadat hij gedoopt was, “ging zijn weg met blijdschap”. Na deze door de Kerkenraad zeer gewaardeerde woorden gaat Nico voor in gebed.

Groothuisbezoeken 2019.
De organiserende dames (Anneke Cok, Mieke Koster, Nelleke Langendoen, Jetty Scherpenisse en Lia Verduijn) delen mee dat de voorbereidingen voor het groothuisbezoek afgerond zijn. Er komt een inlegvel in de komende Binding waarop men de keuze voor één van de aangeboden middagen of avonden kenbaar kan maken. Bovendien komt er een berichtje over dit onderwerp in diezelfde Binding.
De jongeren nodigen hun eigen doelgroep uit (via Binding).

Aftredende ambtsdragers 2019.
Er zijn in september van dit jaar 3 ouderlingen en 3 diakenen aftredend. Vorige maand dachten wij nog met enige zorg dat er een moeizame invulling van die vacatures in het verschiet zou kunnen liggen. Nu gloort er echter helder licht aan de horizon: het Dagelijks Bestuur deelt mee dat Ebco Vriend zich beschikbaar heeft gesteld als voorzitter van de Kerkenraad en dat Jan Zuilhof zich beschikbaar heeft gesteld als ouderling-voorzitter van het College van Kerkrentmeesters. Het aanbod van deze ervaren kerkbestuurders wordt door de verraste Kerkenraad met graagte aanvaard!
Er blijven per september aanstaande dus nog vacatures over voor 1 pastoraal ouderling en 3 diakenen.

Beleidsplan.
Telkenjare wordt omstreeks januari het Beleidsplan van de Welkomkerk geëvalueerd en zo nodig aangepast. Dat is ook deze maand weer gebeurd. De secretaris heeft het aangepaste Beleidsplan met de vergaderstukken meegestuurd. De Kerkenraad bespreekt de aanpassingen kort en keurt het plan vervolgens goed. Het plan zal integraal op de website van de kerk geplaatst worden.

Gemeenteleven/pastoraat.
Ds. Flim is met haar pastorale werkzaamheden in onze Gemeente begonnen, en de Kerkenraad is daar blij mee.

Kerstzangdienst.
De Kerkenraad heeft veel positieve reacties ontvangen over de kerstzangdienst. De voorzitster van de Evangelisatiecommissie, Philomène van Marion, leidde de dienst uitstekend, en in Barend van Zijll is een ware predikant verloren gegaan! Hulde aan alle medewerkers!

Diaconie.
In de aanloop naar kerst zijn er kerstattenties rondgebracht aan onze 80+ers, een gebaar dat zeer gewaardeerd werd.

Kerkrentmeesters.
Onze immer actieve kerkrentmeesters zijn bezig met de actie Kerkbalans 2019. Het thema is dit jaar ‘Geef voor je kerk’.

Leerhuis.
Ds. Wilschut, al lang met emeritaat, heeft deze winter in de Welkomkerk drie avonden over het boek Job verzorgd. Er waren 18 deelnemers. De Kerkenraad is blij met de voortdurende inzet van ds. Wilschut voor onze kerk op verschillende terreinen!

Sluiting.
Harry Sloots sluit daarop de vergadering met het voorlezen van het gedicht “Op vleugels van vertrouwen” uit het gelijknamige boekje van Adri Visser.

Wim Verduijn, notulist

 

Enkele maanden terug heb ik u al eens verteld, dat ik van m’n 5e tot m’n 11e levensjaar in Emmeloord (in de Noord Oost Polder) heb gewoond en daar van alles heb meegemaakt, wat je in feite in zo’n klein, nieuw dorp niet zou verwachten. Overigens moet je er zelf natuurlijk wel oog voor hebben.
Hoe dan ook, een mijn inziens spraakmakend voorval uit die periode wil ik nog met u delen. Toen ik 7 was bracht mijn vader een Duitse herder naar huis die hij gekregen had van een oude bewaker van nieuwbouw. Die herder had een pikzwarte vacht en die oude waker had die hond dan ook Zwartlap genoemd. Mijn moeder vond dat geen nette naam en zo werd de hond in het vervolg door ons Zwartjas genoemd en heeft hij bij ons de uitzonderlijk hoge leeftijd van 15 jaar weten te bereiken.
De hond volgde mijn moeder de ganse dag door het huis en zo gebeurde het eens dat, toen ik om kwart over 12 uit school naar huis liep, mijn moeder in een van de slaapkamers op de eerste verdieping bezig was. Zwartjas was bij haar en stond op z’n achterpoten voor het open raam, met z’n voorpoten over de vensterbank. Ik zag naderbij komend de hond uit het raam hangen en riep zijn naam. Pardoes sprong Zwartjas daarop over de vensterbank het raam uit, zeilde naar beneden en landde op het grasveld zonder enige kwetsuur of ander zichtbaar letsel. Wonderbaarlijk!
Een meer of minder identiek voorval vond een jaar of 2 later plaats. De Gereformeerden in Emmeloord hadden een knoert van een kerk gebouwd (de Nieuw Jeruzalem kerk) en mijn vader was lid van de bouwcommissie. Kort voor de in gebruik name van de kerk, wandelde ons hele gezin, dus ook met hond, naar de nieuwe kerk om het geluid/de akoestiek te controleren. Mijn vader had een sleutel, we gingen de kerk in en mijn vader ging op de preekstoel staan. De rest van het gezin verspreidde zich door de kerk waarbij mijn oudste zus op de galerij achterin de kerk ging staan. Toen zij de trap daarnaar toe op holde rende de hond met haar mee.
Toen iedereen zo was gepositioneerd, sprak mijn vader enkele zinnen op verschillende toonhoogte, zowel normaal als met stemverheffing en de rest van het gezin moest laten weten of het te horen was. Ook de hond hoorde natuurlijk m’n vader/de echte baas van de hond, maar staande op de galerij, zag Zwartjas hem niet. De hond wilde daarom naar m’n vader toe en nam daartoe de kortste weg, hij sprong pardoes over de galerij afscheiding naar beneden, waar de houten banken en leuningen klaar stonden en waarop de hond zo maar vreselijk had kunnen vallen. De hele familie verstijfde van schrik, mijn moeder slaakte een ijselijk gil, m’n vader donderde iets onbetamelijks vanaf de preekstoel maar wonder boven wonder viel de hond precies tussen 2 banken in. In de doodse stilte die toen volgde was alleen het geklik van de nagels van de hond op de houten vloer te horen, toen hij rustig tussen de banken uit naar het voetpad liep. Zoiets vergeet je nooit meer en ik zie die hond nog door de lucht zweven.

Wat een verhaal niet? Maar waarom verveel ik u met (alweer) een gebeurtenis uit m’n jeugd? Dat is snel en gemakkelijk uitgelegd. Natuurlijk zijn wij geen hond en hebben wij ook geen baas, maar wat van dit verhaal blijft hangen is de onvoorwaardelijke trouw en aanhankelijkheid van de hond jegens mijn vader. Zodra hij de stem van m’n vader hoorde, was er maar een ding: naar m’n vader toe.
Hij wist zich geroepen en reageerde (altijd) direct. En daar kunnen wij nog wel wat van leren. Ook wij worden geregeld geroepen tot de een of andere dienst in onze gemeente, door of voor onze naaste of voor/door iemand, verder weg en daar reageren we niet altijd even positief op. Zeker waar we in de loop van dit jaar weer nieuwe ambtsdragers nodig zullen hebben, hoop ik vurig dat degene die daartoe gevraagd wordt zich geroepen weet, niet alleen door je medelid van onze gemeente maar vooral ook door Hem, waarvan we in Psalm 100 in het eerste vers kunnen lezen:

Juicht den Here, gij ganse aarde,
dient den Here met vreugde
komt voor zijn aangezicht met gejubel.

Want die Psalm eindigt in het 5e vers met:

want de Here is goed
zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid
en zijn trouw tot in verre geslachten.

Weet U geroepen!!

Nico Hanemaayer

Het najaar en in het bijzonder advent is een goede tijd voor bezinning. Het wordt donkerder, we steken kaarsen aan. Een tijd van mijmeren en met andere mensen van gedachten wisselen. Over de waardevolle dingen in het leven en over hoe die met elkaar kunnen worden vormgegeven. Samen spreken over zoiets als een leidraad en of zoiets kan helpen in het dagelijks leven.
Evenals over de zeven hoofdzonden willen we ons laten inspireren door zeven films over de zeven deugden.

deugden 

Een hele uitdaging vormen deze deugden als je ze als inspiratiebron voor je (samen)leven laat gelden! Ware levenskunst. En...misschien ook wel de sleutel tot een gelukkig bestaan! Moet je niet een beetje ‘dwaas’ zijn om deugdzaam te leven?
De hoofdpersonen in deze films laten zien wat dat voor hen inhoudt, zonder dat zij dat hardop uitspreken.
Data: 14 en 21 en 28 november, 5 en 12 en 19 december
Aanvang: 19.30 uur
Locatie: Welkomkerk
Hanny Langebeeke
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Om te voldoen aan de Europese regelgeving ten aanzien van de privacy heeft de kerkenraad een privacyverklaring voor onze gemeente opgesteld. Deze privacyverklaring is afgeleid van een model privacyverklaring van de PKN.

In deze verklaring die u bij deze Binding ontvangt staat aangegeven welke regels wij hanteren om de privacy van onze gemeenteleden te waarborgen.

Om de privacy verklaring goed uit te voeren moeten we de volgende zaken regelen:

  • Alle foto’s die op onze website stonden van personen zijn verwijderd. Daarna zullen alleen foto’s worden geplaatst waar mensen die op de foto staan toestemming voor hebben gegeven.
  • Het jaarboekje met daarin de gegevens van alle gemeenteleden zal alleen nog maar beschikbaar zijn voor leden van onze gemeente. Er zal een uitgave komen zonder de ledengegevens voor andere geïnteresseerden.
  • Mensen die nu in het jaarboekje staan en dit niet op prijs stellen wordt gevraagd dit te melden aan de secretaris van de kerkenraad. Nieuwe gemeenteleden zal vooraf hun toestemming gevraagd worden.
  • Het verjaardagslijstje in Binding zal gehandhaafd blijven. Mensen die nu op de verjaardagslijst staan zal toestemming gevraagd worden. Aan mensen die de leeftijd bereiken dat zij voor een vermelding in aanmerking komen zal vooraf toestemming gevraagd worden.
  • De periode dat kerkdiensten zijn te beluisteren op “Kerkomroep.nl” wordt beperkt tot 2 maanden.

 

Namens de kerkenraad,

Piet van Linschoten

Zoeken